Gestoom in het Noordereiland

04/05/2016 – 31/05/2016

We waren nog niet lang in het Noordeiland of we waren al blij met onze keuze om onze dierbare tweewielers achter te laten in het zuiden. In het Noordeiland woont het merendeel van de Nieuw Zeelanders en is het er dus veel drukker. Bovendien is dit jonge eiland nog volop in zijn puberteit met putten, ravijnen en steile vulkanen aan de oppervlakte, verre van ideaal voor een fietsreis. Maar misschien wel het belangrijkste voordeel was beschutting tegen de vele regenbuien die we hier in mei hebben gehad. Na Fabia onze Skoda, onze fietsen Diamond en Webber verwelkomden we een nieuw tijdelijk familielid; Lilie de Hippiecamper. Welkom Lilie!

Onze ontdekkingsreis doorheen vulkanisch gebied startte in het park “Craters of the Moon”, gelegen net buiten Taupo. Voor slechts 5 euro wandelden we tussen fumaroles (stoom die uit de grond komt), geysers, kraters en bubbelende hete modderbaden. Ik kon met mijn enthousiasme geen blijf; wat een ongelofelijke fenomenen. Daar wou ik alles over te weten komen! Het interactief museum ‘Volcanic Activity Centre’ wist gelukkig al onze vragen te beantwoorden.


Onze volgende stop was een Maori-dorpje met de onuitspreekbare naam “Tewhakarewarewatangaoteopetauaawahiao”, beter bekend als Whakarewarewa Thermal Village. We werden rondgeleid door een Maori (eerste inwoners van Nieuw-Zeeland) die ons liet kennismaken met de Maoricultuur en de talrijk aanwezige hot springs en fumaroles. Hierna volgde een culturele dans-zangvoorstelling uitgevoerd door de rest van de inwoners. Best wel eens leuk om te zien, maar de echte reden voor ons bezoek aan het traditionele dorpje was de Pohutu geyser. Deze geyser spuit enkele malen per dag tot wel 30 meter hoog. Dat was pas spectaculair!

De Maori in het dorpje verzekerden ons dat we na een tijdje de geur van rotte eieren, die samen met de waterstofsulfide uit de geysers omhoog komt, niet langer zouden merken. We bleven duidelijk niet lang genoeg want het gratis Kuirau park in Rotorua, en eigenlijk het volledige stadscentrum, had een bijzonder opvallende geur. Ook het iets duurdere Wai-O-Tapu Wonderland rook niet veel beter, maar het landschap nog adembenemender. Het domein was bedekt met hete poelen in verschillende felle kleuren en kokende modderbaden. Bovendien wordt elke ochtend de Lady Knox Geyser getriggerd met wat zeepvlokken waardoor de geyser gedurende een uur tot wel 20 meter hoog spuit. We waren niet de enige Belgen die hier kwamen genieten van deze bizarre natuurverschijnselen; Professor Decorte van de dienst criminologie aan de universiteit Gent was hier ook. Na enkele interessante gesprekken kon een foto natuurlijk niet ontbreken.


Wat konden we nog meer doen? Een vulkaan beklimmen natuurlijk! De 2518 metershoge vulkaan Mount Teranaki viel ons al op vanuit het vliegtuig. Spijtig genoeg konden we deze niet meer beklimmen wegens de slechte weerscondities met veel sneeuw en ijs. Gelukkig was de Tongariro Alpine Crossing wel open. Met 60000 tot 70000 bezoekers per jaar is het de meest populaire eendagswandeling in Nieuw-Zeeland, en dat heeft zijn reden. Als we al de andere wandelaars even wegdenken is het een van de mooiste wandelingen die we al gedaan hebben. Het mysterieuze droge landschap met talloze vulkanische gesteenten, oude lava-stromen, fumaroles en geysers gaf soms het gevoel op een andere planeet te zijn. De wandeling neemt zes uur in beslag als je geen toppen wil beklimmen. Wij wouden echter op de top van de Tongariro berg geraken wat een extra anderhalf uur betekent. Dus om zes uur ’s morgens werden we al opgewacht door een busje die ons naar het begin van de wandeling zou brengen. Dat piekte even, maar het was het zeker waard.


Niet enkel op het vaste land zijn er sporen van vulkanische activiteit, dus trokken we onze wetsuits aan om al duikend de restanten van een oude onderzeese vulkaan te verkennen. The Poor Knight eilanden behoren tot de beste duiklocaties ter wereld. Tot nu toe waren we echter enkel het tropisch warme kalme water van Thailand gewend, dus was de koude ruwe Grote Oceaan wel even wennen. Technisch gezien bakten we er niet veel van waardoor we de weken nadien last hadden van onze oren door de drukverschillen. Maar de verschillende grotten met schitterende lichtinval, de grote giftige schorpioenvissen die we toch wel even durfden aanraken, roggen van 2 meter, een gigantische kreeft en de grote scholen Moamoa’s maakten dit een onvergetelijke duikervaring. Een fantastische afsluiter van onze vulkanische tour.

Met dank aan Dive!Tutukaka voor de mooie foto’s.

2 gedachtes aan “Gestoom in het Noordereiland

  1. bruno

    Hoi Reinout, Leslyn,

    Adembenemend ! Foto’s zijn wel avontuurlijker dan wat we tot nu toe van je familie gewoon zijn.

    De slang in het water lijkt mij het meest beangstigend.

    Ik wens jullie een fijn vervolg van jullie vakantie !

  2. SPITAELS YVAN

    hallo reizigers,

    Ik bekeek zonet jullie foto’s boven en onder water. Allemaal straffe dinges. Indrukwekkend.

    Ik heb zonet een weekje Venetie achter de rug met Oxana….kattepis tegen jullie avontuur hé….haha….

    Groetjes uit het natte Belgie…..Yvan en Oxana en Pieter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *