Karstgebergte in Yangshuo en Zhangjiajie

27/08/2016 – 05/09/2016
De metro bracht ons naar de grens Hong Kong-Mainland China. Zelfverzekerd met ons net verkregen Chinees visum begaven we ons naar de grenspolitie. “Ni hao”, hallo in het chinees hadden we al geoefend, maar veel verder in onze cursus waren we niet geraakt. Er werd in ons pasport gebladerd en al gauw veranderde de vriendelijke Chinese blik in iets wat leek op paniek. “U bent naar Turkije geweest?” Er werd een collega bijgehaald welke meteen wegliep met onze pasports. Na twintig minuten van zenuwachtig wachten waarbij we nog eens grondig onze reeds geplande route overliepen kwamen er enkele mannen terug. De drie kwartier die volgden werden we onophoudelijk ondervraagd. Waarom waren we naar het Midden-Oosten gegaan, waarom wouden we China bezoeken, wat deden we in hemelsnaam twee maand lang in Vietnam enzovoort. We legden heel onze planning uit samen met de reeds gereserveerde hotels en treintickets. Alles werd meermaals gecontroleerd tot een lange stilte opeens gevolgd werd door “Welcome to China. Enjoy your holiday!”

Het liefste hadden we ergens even tot rust gekomen, maar we moesten verder; de metro op richting onze geboekte hogesnelheidstrein. Met een snelheid van 310 km per uur, gratis drank en koeken (enkel eerste klas was nog niet uitverkocht) en het mooie kolossale karstgebergte dat voorbij zoefde, vergaten we al snel de voorbije zenuwslopende uurtjes.

Na een overnachting in een hostel in Guilin vervolgden we de volgende ochtend met de bus onze weg naar onze eerste Chinese bestemming. Met al het karstgebergte wordt Yangshuo ook wel eens het Halong Bay van China genoemd, dus de ideale Vietnam-China overgang. De mooie natuur hebben deze twee landen inderdaad gemeen, maar daar blijft het gelukkig wel bij. De chinesen zijn ongelofelijk vriendelijk, de straten zijn proper, de meeste brommers zijn elektrisch en last but not least het eten is heerlijk.

Onze eerste avond in Yangshuo spraken we af met een ex-collega van Reinout die net op wereldreis is vertrokken. We hadden een geweldige avond die eindigde in verschillende partijtjes bierpong waardoor we wijselijk een rustdag inlasten. Maar lang stilzitten is niets voor ons dus besloten we rond valavond de tv-toren te beklimmen. Eigenlijk is het niet toegelaten, maar daar trekt niemand zich iets van aan. Honderden steile trappen brachten ons op 35 minuten naar de top. Na het verplicht betalen van 1,5 euro aan een oud vrouwtje die van de tv toren haar huis heeft gemaakt (illegaal, maar best wel slim) werden we beloond met een prachtig rode zonsondergang tussen het groene karstgebergte.Waw!

Toeristen komen massaal naar Yangshuo voor het bambooraften op de Li rivier of Yulong rivier. Samen met honderden andere toeristen op het water dobberen? Niets voor ons, dus huurden we voor een dag een fiets om rustig langs de Li rivier te fietsen en ondertussen te lachen met al de bootjes die tegeneen botsten op de overdrukke rivier.


Yangshuo met haar prachtige natuur, backpackerssfeer en lekkere eten was moeilijk om achter te laten, maar de volgende bestemming was al even spectaculair. Na bijna 24 uur van bus, trein en wachten kwamen we toe in Zhangjiajie. Ondanks al het gerochel (die Aziaten lijken wel allemaal een keelontsteking te hebben) hadden we vrij goed kunnen slapen op de ‘hard sleeper’ van de nachttrein. Gelukkig, want aangezien China zo groot is zullen we nog vele uurtjes/dagen op de trein moeten doorbrengen.

Tuuutuutuuutuut! 6uur! Snel ontbijten en de stadsbus op richting de Tianmen Berg, een van de topattracties in China en het werd ook een van de hoogtepunten van onze wereldreis. Onze dag begon met een rit op de langste kabelbaan ter wereld die ons op een half uur naar de top van de berg bracht. Onze adrenalinelevels waren al sterk gestegen, maar dit was slechts opwarming voor wat komen zou… We spendeerden uren wandelend op over afgrond hangende paden en bruggen waarvan sommige met een doorzichtige glasbodem (op 1400 meter hoogte). Dit was minstens even eng dan onze parachute sprong uit een vliegtuig! Na het bezichtigen van het indrukwekkende klooster sloten we de dag af met een afdaling langs 999 extreem steile trappen en een wagenziekte uitlokkende busrit met 99 haarspeldbochten.

Wat een dag! Dit smaakte naar meer! We stonden al te popelen voor de nabijgelegen hoogste en langste glasbrug ter wereld. Spijtig genoeg werd deze twee weken na de grote opening alweer gesloten wegens ‘dringende herstellingswerken’…

Nu restte ons nog één uitdaging: het boeken van onze volgende treintickets. In Centraal-Azië hadden we meer dan genoeg geleerd om ons te redden met gebaren en de geniale ‘Google Translate’ uitvinding. Dus met ons beste Chinees begaven we ons naar het treinstation om onze volgende 18 uur durende trip vast te leggen. Xian, here we come!

3 gedachtes aan “Karstgebergte in Yangshuo en Zhangjiajie

  1. Lander

    Super verhaal, dat “jullie zijn naar Turkije geweest?” 🙂

    Wat jullie meegemaakt hebben en bezocht hebben is onbeschrijflijk (die Tianmen berg met z’n hangende paden).
    Het feit alleen al dat jullie net niet over die glazen hangbrug geweest zijn, glazen hangbrug die ‘viral’ gegaan is over de hele wereld.

    Bedankt voor de foto’s & het verslag en keep it up!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *