Xi’an, Huashan en Pingyao

06/09/2016 – 15/09/2016
Na een lange treinrit met veel te weinig slaap arriveerden we in Xi’an, de voormalige hoofdstad van China. Deze stad met meer dan 7 miljoen inwoners is ook het begin-/eindpunt van de Zijderoute, waardoor de Centraal-Azië kriebels van exact een jaar(!) geleden alweer bovenkwamen. Op naar de Moslimwijk! Hoofddoeken, pyjama’s als kledij, schaapkarkassen, opvallende neonverlichtingen, lamsvlees op stokjes, zoetigheden, het typische ‘naan’ (plat, rond brood)… Deze gezellige drukte met honderden eetkraampjes kon ons wel bekoren.

Ook al misten we de moslimwijken van Centraal-Azië, toch was dit niet onze reden om Xi’an te bezoeken. Onze aandacht werd getrokken door de bijzondere ontdekking van een boer in 1974. Bij het graven van een waterput stootte de man op de wereldberoemde Terracotta Warriors. Dit grote mausoleum met een leger van 8000 terracotta soldaten en paarden werd 2200 jaar geleden gebouwd om keizer Qin Shi Huangdi te beschermen in het hiernamaals. Er werden hierbij 700’000 arbeiders ingezet, wat twee keer zoveel is als voor de Chinese muur. Eens het mausoleum was afgewerkt werden al de werkers levend begraven, zodat geen enkel geheim onthuld zou worden. Archeologen zijn nog steeds volop bezig met het renoveren van dit spectaculaire mausoleum, desalniettemin is het een van de meest spectaculaire bezienswaardigheden van onze reis.

Xi’an had wel nog meer indrukwekkende attracties in petto. Naast het bewonderen van de mooi verlichte Bell en Drumtoren waren we ook getuige van de grootste muzikale fontein van Azië. Enkele malen per dag komt de 15000 m² grootte Wild Goose Pagoda fontein tot leven met een adembenemend water-licht-muziek schouwspel als resultaat. Even de massa Chinesen met selfie-sticks wegdenken en genieten maar!

Het oude stadsgedeelte van Xi’an is nog volledig omgeven door een stadsmuur. En niet zomaar een stadsmuur, met een breedte van 15 meter kan je namelijk een fietsritje maken op deze 14 kilometerslange omwalling. Om het spannend te houden kozen we voor een tandemfiets, wat verbazend genoeg heel vlot verliep. Tja, na een jaar van continu samen reizen is niets nog een probleem.


Nu onze spieren wat opgewarmd waren, was het tijd voor onze volgende uitdaging; het overwinnen van de Huashan berg, de hoogste van de vijf heilige bergen in China (2160 meter). Wat ons vooral aansprak is dat hier ook het gevaarlijkste wandelpad ter wereld loopt! Je kan de bergtoppen (deze berg heeft er vijf) ook bereiken met een kabelbaan, maar waarom makkelijk als het ook moeilijk kan? Vier uur lang genoten we, al puffend en zwetend, op handen en voeten de steile trappen opkruipend, van de kolossale witte bergen waartussen een glasheldere rivier zijn weg baant. Nu we de meest zuidelijke top hadden bereikt stond ons nog één zware opdracht te wachten; ‘the plank road’. Deze vroegere wandelroute van monniken bestaat uit een 30 centimeters brede houten plank tegen de rotswand en dus hangend over het diepe ravijn. De echte durvers krijgen een harnas aan waarbij je vastgehecht aan de wand in de voetsporen kan treden van deze monniken. Bungee sprong? Uit een vliegtuig springen? De hoogste cliffjump ter wereld? Geen probleem! Maar dit? Na een uur wachten op een veel te smal padje en vervolgens een gladde ladder kan je eindelijk met een dertigtal(!) andere adrenalinejunkies de overdrukke plankroad op. De schrik van ons leven! Bekijk het filmpje maar. De terugrit met de kabellift bij zonsondergang bracht ons gelukkig snel terug in zenmodus.



Doodop begaven we ons de volgende dag opnieuw naar de hogesnelheidstrein die ons op drie uur tijd 486 kilometer verder bracht. Pingyao staat gekend als een van de best bewaarde oude chinese steden, is maar 6 kilometer in omtrek en grotendeels autovrij, dus ideaal om een namiddag al slenterend de mooie chinese architectuur te bewonderen in de maas van smalle straatjes. Na een dag recupereren van nog maar eens een voedselinfectie huurden we twee fietsen om 7 kilometer verder de Shuanglin Tempel te bezoeken. Dit 1400 jaar oude boeddhistische complex is net als het oude stadscentrum Unesco werelderfgoed. Met haar meer dan 2000 kleurrijke standbeelden is deze tempel zeker een bezoekje waard. Ons verblijf in Pingyao sloten we mooi af met het vieren van het Mid-Autumn festival met massa’s vuurwerk en lekkere mooncakes. Zoals bij elke Chinese feestdag is het vinden van beschikbare treintickets een ware opgave. Gelukkig slaagden we erin, met een kleine tussenstop, treintickets te boeken naar onze eindbestemming in China; Beijing.

Een gedachte aan “Xi’an, Huashan en Pingyao

  1. Lander

    “na een jaar van continu samen reizen is niets nog een probleem.” 🙂

    Gezellige drukte, daar op die 30cm!
    Geen behoefte gevoeld om iemand een zetje te geven?
    Nog een geluk dat jullie niet van de breedsten zijn 🙂

    Geniet van Beijing!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *